Μια διοικητική ομάδα σχεδιάζει τις υποθέσεις της και βλέπει κάτι δυσάρεστο: δύο υποθέσεις που αναφέρονται και οι δύο στο έγγραφο στρατηγικής, έρχονται σε αντίφαση μεταξύ τους. Η μία λέει ότι ένα τμήμα μεγαλώνει επειδή η ζήτηση αυξάνεται. Η άλλη λέει ότι το ίδιο τμήμα συρρικνώνεται επειδή ένα μέρος της εργασίας πλέον εκτελείται από AI. Και οι δύο υποθέσεις γράφτηκαν κάποτε με καλή αιτιολόγηση. Το πρόβλημα δεν είναι ότι η μία από τις δύο είναι λάθος. Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν έχει καταγράψει σε ποια στιγμή ποια υπόθεση θα έπρεπε να υποχωρήσει.
Μια αντίφαση μεταξύ υποθέσεων συνήθως δεν είναι λάθος υπολογισμού. Είναι το ορατό κατάλοιπο μιας μετατόπισης που έχει περάσει διαφορετικά σε δύο σημεία της επιχείρησης. Η μία υπόθεση γράφτηκε από κάποιον που βλέπει το τμήμα να μεγαλώνει σε αριθμό αιτημάτων. Η άλλη από κάποιον που βλέπει ότι ένα μέρος αυτών των ίδιων αιτημάτων πλέον διεκπεραιώνεται χωρίς ανθρώπινο χέρι, με εποπτεία που εγκρίνει ή απορρίπτει. Και οι δύο παρατηρήσεις μπορεί να είναι σωστές. Απλώς δεν έχουν πια συνδυαστεί μεταξύ τους από τη στιγμή που η AI ανέλαβε μέρος της εργασίας.
Εκεί ακριβώς γίνεται χρήσιμη η μέθοδος, και εκεί ακριβώς έχει και τα όριά της. Η δοκιμαστική εκτύπωση αποκαλύπτει μια αντίφαση· δεν εξηγεί ποιος έχει άδικο. Αυτό απαιτεί συζήτηση, όχι υπολογισμό.
Η αυτο-χαρτογράφηση μιας διοικητικής ομάδας είναι μια στιγμιαία απεικόνιση αυτού που οι άνθρωποι πιστεύουν ότι γνωρίζουν, όχι αυτού που είναι αληθές. Αν δύο μέλη της διοίκησης θέτουν και οι δύο μια υπόθεση ως «έγκυρη», αυτό σημαίνει ότι συμφωνούν μεταξύ τους — όχι ότι η υπόθεση είναι ορθή. Αντίστροφα: αν μια υπόθεση χαρακτηριστεί «αμφισβητούμενη» επειδή ένα άτομο έχει δει ένα σήμα που οι άλλοι δεν γνωρίζουν, αυτό είναι λόγος για έλεγχο, όχι επιβεβαίωση ότι η υπόθεση καταρρίπτεται.
Τα εξωτερικά δεδομένα με τα οποία συγκρίνεται η αυτο-χαρτογράφηση έχουν τη δική τους αβεβαιότητα. Τα κλαδικά δεδομένα σχετικά με τον βαθμό στον οποίο η AI αναλαμβάνει εργασία, υπολείπονται της πράξης. Η νομοθεσία μετατοπίζει το πλαίσιο πριν αυτό αποτυπωθεί στους αριθμούς. Ένας ανταγωνιστής που επικοινωνεί σχετικά με τον αυτοματισμό δεν λέει πάντα τι πραγματικά συμβαίνει εσωτερικά. Η δοκιμαστική εκτύπωση συνδυάζει αυτές τις πηγές για να κάνει ένα μοτίβο ορατό, όχι για να εγγυηθεί ένα αποτέλεσμα. Όπου η εικόνα είναι αδύναμη — μία πηγή, ένα τρίμηνο, μία περιοχή — η δοκιμαστική εκτύπωση το επισημαίνει ως αδύναμο, αντί να το κρύβει πίσω από έναν φαινομενικά ακριβή αριθμό.
Ένα αποτέλεσμα λοιπόν δεν λέει τίποτα από μόνο του. Λέει κάτι σε συνδυασμό με το ερώτημα: πόσο πρόσφατα επιβεβαιώθηκε αυτό, και από ποιον.
Σε μια επιχείρηση, μια υπόθεση σχετικά με την AI αναπροσαρμόζεται μέσα σε ένα τρίμηνο μόλις η πρώτη εργασία πράγματι αναληφθεί. Σε άλλη επιχείρηση, η ίδια υπόθεση παραμένει αμετάβλητη στο έγγραφο μετά από δύο χρόνια, ενώ η εργασία στην οποία βασίζεται ήδη διεκπεραιώνεται σε μεγάλο βαθμό από AI. Η διαφορά σπάνια βρίσκεται στην ποιότητα των ανθρώπων. Βρίσκεται στο αν υπάρχει καθορισμένη στιγμή κατά την οποία οι υποθέσεις επανεξετάζονται, και αν αυτή η στιγμή είναι ανεξάρτητη από το ποιος φωνάζει πιο δυνατά τη συγκεκριμένη στιγμή ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Επιχειρήσεις όπου η πιο δυνατή φωνή δεν καθορίζει αυτόματα ποια εφαρμογή AI έχει προτεραιότητα αφήνουν τις υποθέσεις να ισχύουν ή να καταρρίπτονται με βάση αυτό που φαίνεται, όχι με βάση το ποιος κυριάρχησε στην τελευταία συνάντηση.
Υπάρχει διαφορά μεταξύ ενός κινδύνου που αποδέχεστε συνειδητά και μιας υπόθεσης που έχετε ήδη χάσει χωρίς να το προσέξετε· η διάκριση μεταξύ ενός κινδύνου AI και μιας υπόθεσης AI εξηγεί γιατί δύο υποθέσεις κάποιες φορές δεν συγκρούονται επειδή είναι λανθασμένες, αλλά επειδή η μία περιγράφει έναν κίνδυνο και η άλλη ένα γεγονός που πλέον έχει αλλάξει. Μόλις γίνει αυτή η διάκριση, γίνεται επίσης πιο σαφές γιατί η αντίφαση δεν απαιτεί απαραίτητα μια απόφαση, αλλά μια ενημέρωση για το τι θεωρείται αληθές.
Η αξία της δοκιμαστικής εκτύπωσης δεν βρίσκεται στη στιγμή της αντίφασης καθαυτής, αλλά σε ό,τι συμβαίνει στη συνέχεια με αυτή την αντίφαση. Αν καταγραφεί ποια υπόθεση αναπροσαρμόστηκε και με βάση ποιο σήμα, αυτό μπορε�� να αναζητηθεί αργότερα. Αν παραμείνει μόνο μια συζήτηση χωρίς σημείωση, η ίδια αντίφαση θα επανεμφανιστεί σε ένα χρόνο, με την ίδια σύγχυση. Όποιος θέλει να μπορεί να εξηγήσει γιατί μια στρατηγική επιλογή έγινε τότε, χρειάζεται επίσης να έχει καταγραφεί γιατί μια υπόθεση σχετικά με την AI έχει καταρριφθεί — όχι ως αρχειακό στοιχείο, αλλά επειδή διαφορετικά ο επόμενος υπεύθυνος λήψης αποφάσεων θα ξεκινήσει και πάλι από το μηδέν.
Σημαντικό: όλο αυτό αφορά την αναγνώριση και την παρακολούθηση μιας μετατόπισης, όχι το τι κάνει στη συνέχεια ένας οργανισμός με το προσωπικό του. Όπου ένα αποτέλεσμα σχετίζεται με μια απόφαση για ανθρώπους, ισχύουν γι' αυτό δικές της νομικές απαιτήσεις· η δοκιμαστική εκτύπωση δεν αποτελεί τεκμηρίωση για αυτή την απόφαση.
Μια διοίκηση που εντόπισε μια φορά μια αντίφαση, αναρωτιέται συχνά πόσο συχνά επαναλαμβάνεται κάτι τέτοιο. Η απάντηση εξαρτάται από το πόσο γρήγορα η AI στον σχετικό κλάδο πράγματι αναλαμβάνει εργασίες και πόσο ορατό γίνεται αυτό προς τα έξω. Αυτό είναι επίσης το ερώτημα πίσω από πόσο συχνά αξίζει μια αναθεώρηση στρατηγικής: όχι σε μια σταθερή ημερολογιακή ημερομηνία, αλλά τη στιγμή που οι υποθέσεις και η πραγματικότητα ξεκινούν να αποκλίνουν και πάλι.
Το υποκείμενο ερώτημα — ποια εργασία σε αυτήν την επιχείρηση μπορεί πράγματι να αναληφθεί από AI, ποιο μέρος με εποπτεία και ποιο μέρος παραμένει ανθρώπινη εργασία — απαντάται ανά εργασία με το εργαλείο werkscan του FTE TO AI. Αν θέλετε πρώτα να δείτε πού βρίσκονται οι δικές σας υποθέσεις πριν το διερευνήσετε αυτό, υπάρχει ο δωρεάν έλεγχος υποθέσεων: ένας σύντομος γύρος στον οποίο ονομάζετε τις σημαντικότερες υποθέσεις σας και βλέπετε για κάθε υπόθεση πότε επιβεβαιώθηκε τελευταία φορά. Η πλήρης δοκιμαστική εκτύπωση, με την εξωτερική σύγκριση και την αυτο-χαρτογράφηση δίπλα-δίπλα, βρίσκεται υπό κατασκευή.
Stel uw vraag. Vaak zit de echte vraag een laag dieper — daar mag ik naar vragen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.