Ένα μέλος της διοίκησης που λέει ότι η AI στον δικό του τομέα αποδίδει λιγότερα από όσα πιστεύει η υπόλοιπη διοίκηση, συνήθως δεν έχει διαφορετική γνώμη. Έχει διαφορετική πληροφορία, ή παλαιότερη πληροφορία, ή πληροφορία από ένα άλλο τμήμα της επιχείρησης όπου η μετατόπιση απλώς προχωράει πιο αργά. Η AI αναλαμβάνει εργασία τμηματικά: σε ένα τμήμα μια εργασία μπορεί σήμερα ήδη να αφεθεί πλήρως σε ένα σύστημα, σε άλλο η ίδια εργασία είναι ακόμη ανθρώπινη δουλειά επειδή τα δεδομένα είναι πιο ακατάστατα, ο κίνδυνος μεγαλύτερος, ή το ανθρώπινο εποπτικό πλαίσιο δεν έχει ακόμη οργανωθεί. Δύο μέλη της διοίκησης που κοιτάζουν την ίδια επιχείρηση μπορούν επομένως και τα δύο να έχουν δίκιο για τη δική τους γωνία και όμως να έχουν αντίθετη εικόνα για το σύνολο.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχει διαφωνία. Το πρόβλημα είναι όταν κανείς δεν μπορεί να υποδείξει από πού προέρχεται αυτή η διαφωνία.
Ένα αυτο-διάγραμμα δεν ζητά συναίνεση, αλλά μια δήλωση ανά άτομο: ποιο μέρος της εργασίας στον τομέα σας μπορεί, κατά την εκτίμησή σας, να αναληφθεί σήμερα από την AI, ποιο μέρος εν μέρει με εποπτεία, και ποιο μέρος παραμένει ανθρώπινη δουλειά. Τοποθετήστε τα διαγράμματα της διοίκησης δίπλα-δίπλα και η διαφορά αποκτά μορφή. Μερικές φορές είναι ζήτημα ορισμού: ο ένας θεωρεί το «εν μέρει με εποπτεία» ήδη ως αναληφθέν, ο άλλος όχι. Μερικές φορές είναι ζήτημα ρυθμού: ο ένας διαμόρφωσε την εικόνα του πριν από τρεις μήνες, ο άλλος την προηγούμενη εβδομάδα. Και μερικές φορές είναι πραγματική, ουσιαστική διαφορά, επειδή τα τμήματα απλώς δεν βρίσκονται στο ίδιο σημείο.
Σε αυτό ανήκει και μια λίστα παραδοχών. Όχι επειδή η λίστα λύνει τη διαφωνία, αλλά επειδή μετακινεί το ερώτημα από «ποιος έχει δίκιο» σε «πότε ελέγχθηκε αυτό για τελευταία φορά». Μια παραδοχή που δεν έχει επιβεβαιωθεί εδώ και δύο χρόνια έχει διαφορετικό βάρος από μια παραδοχή του προηγούμενου μήνα, ανεξάρτητα από ποιον προέρχεται. Τι σημαίνει αυτό ακριβώς διαβάζετε στο πόσο συχνά πρέπει να επιβεβαιώνεται εκ νέου μια παραδοχή σχετικά με την AI.
Η δοκιμή αντοχής είναι μια εκτίμηση, όχι δήλωση χρησμού. Σε λίγα σημεία, αυτή η διάκριση είναι σημαντικό να διατηρηθεί.
Ένα αυτο-διάγραμμα μετρά αντίληψη, όχι δυναμικότητα. Αν ένα μέλος της διοίκησης εκτιμά τον τομέα του με βεβαιότητα επειδή είδε ένα πιλοτικό πρόγραμμα που δεν λειτουργεί ακόμη σε παραγωγική κλίμακα, το διάγραμμα μετρά αυτή την πεποίθηση, όχι τις πραγματικές ώρες που ελευθερώθηκαν. Γι' αυτό ένα μοναδικό πιλοτικό πρόγραμμα δεν πρέπει ποτέ να θεωρείται απόδειξη για ολόκληρο τον τομέα· δείτε γιατί ένα πιλοτικό πρόγραμμα AI δεν αποτελεί ακόμη στρατηγική.
Η δοκιμή αντοχής δεν λέει επίσης τίποτα για ποιος έχει δίκιο όταν λείπουν τα εξωτερικά δεδομένα. Τα δεδομένα κλάδου και τα ρολόγια κανονιστικής συμμόρφωσης είναι σε ορισμένους τομείς αραιά ή ξεπερασμένα. Όπου η εξωτερική εικόνα προσφέρει λίγα σημεία αναφοράς, το αυτο-διάγραμμα της διοίκησης παραμένει η μόνη πηγή, και τότε το αποτέλεσμα είναι μια διαφορά εκτίμησης, όχι μετρημένο γεγονός. Αυτό πρέπει να αναφέρεται ρητά μαζί με το αποτέλεσμα, αλλιώς η μέθοδος δίνει την εντύπωση ακρίβειας που δεν υπάρχει.
Και η δοκιμή αντοχής δεν λύνει στρατηγική επιλογή. Αν δύο μέλη της διοίκησης, αφού δουν τα ίδια διαγράμματα, αποδίδουν ακόμη διαφορετικό βάρος στον κίνδυνο της πρόωρης έναντι της καθυστερημένης εισαγωγής AI, αυτό δεν είναι σφάλμα μέτρησης. Είναι επιλογή που παραμένει στα χέρια της διοίκησης, με ή χωρίς διάγραμμα.
Ένα μέρος της διαφωνίας σε μια διοίκηση δεν αφορά την εκτίμηση αλλά πληροφορία που απλώς δεν είναι ισομερώς κατανεμημένη. Όποιος το βλέπει πρώτος ότι η AI αναλαμβάνει εργασία, συνήθως δεν είναι η ίδια η διοίκηση αλλά κάποιος πιο κοντά στη δουλειά: ένας ομαδάρχης που παρατηρεί ότι μια εργασία αναφοράς τελειώνει τώρα σε ένα κλάσμα του χρόνου, ή ένας εργαζόμενος που προσθέτει ένα βήμα εποπτείας σε κάτι που πριν γινόταν πλήρως χειρωνακτικά. Αυτά τα σήματα φτάνουν στο τραπέζι της διοίκησης με καθυστέρηση και ανομοιόμορφα, γεγονός που εξηγεί γιατί ένα μέλος της διοίκησης γνωρίζει κάτι ήδη και ένα άλλο ακόμη όχι· δείτε ποιος στον οργανισμό βλέπει πρώτος ότι η AI αναλαμβάνει εργασία.
Το υποκείμενο ερώτημα — ποια εργασία σε αυτή τη συγκεκριμένη επιχείρηση, σε αυτά τα συγκεκριμένα τμήματα, μπορεί πραγματικά να αναληφθεί από την AI — δεν απαντάται με μια γνώμη. Αυτό το ερώτημα απαντάται με τη σάρωση εργασιών του FTE TO AI ανά εργασία, γεγονός που μετατρέπει τη διαφορά μεταξύ των μελών της διοίκησης από διαφωνία γνώμης σε ελέγξιμο γεγονός.
Όταν τα διαγράμματα έχουν τοποθετηθεί δίπλα-δίπλα και οι ορισμοί έχουν εναρμονιστεί, παραμένει μερικές φορές μια υπόλοιπη διαφορά που δεν είναι ζήτημα μέτρησης αλλά ζήτημα προτεραιοτήτων: ποιος τομέας παίρνει πρώτος προσοχή, ποιος κίνδυνος είναι αποδεκτός, ποια παραδοχή μπορεί να παραμείνει ένα τρίμηνο ακόμη χωρίς έλεγχο. Αυτό είναι συζήτηση διοίκησης, όχι συζήτηση μεθόδου, και η προσέγγιση για αυτό περιγράφεται στο η διοίκησή μας διαφωνεί ως προς τις προτεραιότητες, τι κάνουμε τώρα. Ζητήματα που άπτονται αποφάσεων προσωπικού εξαιρούνται ρητά από αυτό: για αυτά ισχύουν δικές τους νομικές απαιτήσεις, και η δοκιμή αντοχής δεν παρέχει τεκμηρίωση για τέτοιες αποφάσεις.
Δεν είναι απαραίτητο να επιτευχθεί πρώτα συμφωνία για να ξεκινήσετε. Ένα καλό πρώτο βήμα είναι ο δωρεάν έλεγχος παραδοχών: ένας σύντομος γύρος στον οποίο ονομάζετε τις σημαντικότερες παραδοχές πίσω από τη στρατηγική σας και βλέπετε για κάθε παραδοχή πότε επιβεβαιώθηκε για τελευταία φορά, και από ποιον. Αυτό συχνά αποκαλύπτει ήδη αν η διαφορά στη διοίκηση προέρχεται από διαφορετικούς ορισμούς, διαφορετική πληροφορία, ή πραγματική ουσιαστική διαφορά μεταξύ τομέων. Περισσότερα για το τι είναι ακριβώς μια στρατηγική παραδοχή και πώς διαπιστώνετε αν εξακολουθεί να ισχύει, διαβάζετε στο τι είναι μια στρατηγική παραδοχή και πώς γνωρίζετε αν εξακολουθεί να ισχύει. Η πλήρης δοκιμή αντοχής, με δεδομένα κλάδου, αυτο-διάγραμμα και λίστα παραδοχών δίπλα-δίπλα, βρίσκεται υπό κατασκευή.
Stel uw vraag. Vaak zit de echte vraag een laag dieper — daar mag ik naar vragen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.