Ο αγροτικός τομέας αποτελείται από πολλά διαφορετικά είδη εργασίας που έχουν λίγα κοινά μεταξύ τους. Υπάρχει φυσική εργασία στο στάβλο, στο θερμοκήπιο ή στο χωράφι, δεμένη με την εποχή, τον καιρό και βιολογικές διαδικασίες που δεν επιταχύνονται. Υπάρχει διοικητική εργασία γύρω από την καταχώρηση, τις αιτήσεις επιδοτήσεων, τη λογιστική κοπριάς και τη συμμόρφωση με κανονισμούς που διαφέρουν ανά καλλιέργεια, ζώο ή περιοχή. Και υπάρχει ένα τρίτο επίπεδο: ο σχεδιασμός, οι αγορές, οι επιλογές καλλιέργειας και η αξιολόγηση δεδομένων από αισθητήρες, δορυφορικές εικόνες και τιμές αγοράς. Αυτό το τρίτο επίπεδο αναπτύσσεται, ενώ το πρώτο επίπεδο παραμένει περιορισμένα κλιμακούμενο λόγω της ίδιας της φύσης της εργασίας.
Οι συνθήκες που καθορίζουν το αποτέλεσμα δεν είναι ομοιόμορφες. Μια αροτριαία εκμετάλλευση με πολλά ανοιχτά δεδομένα σχετικά με το έδαφος και τον καιρό έχει διαφορετικά σημεία εφαρμογής για την αυτοματοποίηση από μια κτηνοτροφική εκμετάλλευση όπου η επίβλεψη της καλής διαβίωσης των ζώων είναι νομικά επιφυλαγμένη για ανθρώπους. Μια κηπευτική εκμετάλλευση με υπολογιστές κλίματος διαθέτει εδώ και χρόνια καθοδήγηση με βάση δεδομένα αισθητήρων· ένας αροτριαίος καλλιεργητής που αποφασίζει χειροκίνητα ανά αγροτεμάχιο δεν τη διαθέτει. Αυτή η διαφορά καθορίζει πού η AI αναλαμβάνει ήδη σήμερα εργασίες και πού αυτό είναι ακόμη μακριά.
Τρεις κατηγορίες διατρέχουν την εργασία σε αυτόν τον τομέα. Πρώτον, εργασίες που η AI μπορεί να εκτελέσει αυτόνομα: η ερμηνεία δεδομένων αισθητήρων για άρδευση, η αναγνώριση συμπτωμάτων ασθενειών με βάση οπτικό υλικό, η σύνταξη πρώτων εκδόσεων αναφορών για αιτήσεις επιδοτήσεων. Δεύτερον, εργασίες όπου η AI κάνει μια πρόταση και ένας άνθρωπος εγκρίνει ή απορρίπτει με αιτιολόγηση: μια συμβουλή καλλιέργειας που ελέγχεται με βάση τοπική γνώση, μια πρόταση αγοράς που αξιολογείται ως προς τον κίνδυνο παράδοσης. Τρίτον, εργασία που παραμένει ανθρώπινη: η φυσική επίβλεψη της καλής διαβίωσης των ζώων, η αξιολόγηση της ποιότητας του εδάφους επί τόπου, η διαπραγμάτευση με έναν αγοραστή για μια μακροχρόνια σύμβαση.
Αυτή η κατανομή δεν είναι μια στιγμιαία εικόνα που μετατοπίζεται παντού με τον ίδιο τρόπο. Επιχειρήσεις που ήδη εργάζονται με δεδομένα αισθητήρων και λογισμικό υποστήριξης αποφάσεων βλέπουν την πρώτη κατηγορία να αναπτύσσεται, επειδή η δομή δεδομένων υπάρχει ήδη. Επιχειρήσεις που ακόμη λειτουργούν με εμπειρία και χειροκίνητη καταχώρηση βλέπουν κυρίως να αναπτύσσεται η δεύτερη κατηγορία, επειδή εκεί πρέπει πρώτα κάποιος να διαπιστώσει τι είναι αρκετά αξιόπιστο ώστε να ανατεθεί σε ένα σύστημα. Η διαφορά μεταξύ επιχειρήσεων δεν βρίσκεται λοιπόν στη φιλοδοξία, αλλά στον βαθμό στον οποίο η υποκείμενη εργασία έχει ήδη καταγραφεί σε μια μορφή που ένα σύστημα μπορεί να διαβάσει.
Μια στρατηγική που βασίζεται σε σταθερή ανάγκη προσωπικού για διοικητικές ή εποπτικές εργασίες στηρίζεται σε μια παραδοχή που κανείς δεν έχει διατυπώσει ρητά: ότι αυτή η εργασία μπορεί να γίνει μόνο από ανθρώπους, με συγκεκριμένο ρυθμό και συγκεκριμένο κόστος. Μόλις η AI αναλάβει ή υποστηρίξει μέρος αυτής της εργασίας, η παραδοχή αυτή δεν παύει να ισχύει με μια ανακοίνωση. Παύει σταδιακά, ενώ το σχέδιο στα χαρτιά παραμένει αμετάβλητο.
Αυτό είναι το μοτίβο που αυτός ο τομέας μοιράζεται με άλλους τομείς όπου η AI επηρεάζει το επίπεδο των εργασιών αντί το επίπεδο των θέσεων εργασίας. Παρόμοιες μετατοπίσεις συμβαίνουν στον τομέα της πληροφορικής, όπου η AI αναλαμβάνει εν μέρει εργασίες προγραμματισμού και δοκιμών, στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, όπου η επίβλεψη αυτοματοποιημένων αξιολογήσεων αποκτά νέο ρόλο, και στον κλάδο αναψυχής, όπου ο σχεδιασμός και η επαφή με τον πελάτη κατανέμονται διαφορετικά μεταξύ συστήματος και ανθρώπου. Ο αγροτικός τομέας έχει τον δικό του ρυθμό, καθορισμένο από την εποχή και τη νομοθεσία, αλλά ο μηχανισμός είναι ίδιος: μια παραδοχή που κάποτε ίσχυε δεν ανακαλείται, απλώς παύει να ελέγχεται.
Αυτό δεν αφορά το ερώτημα αν μια επιχείρηση πρέπει να μειώσει το προσωπικό της ή να το χρησιμοποιήσει διαφορετικά. Αυτή η απόφαση εμπίπτει στις δικές της νομικές απαιτήσεις σχετικά με το εργατικό δίκαιο και τη συμμετοχή εργαζομένων, και εκεί ισχύουν κανόνες που δεν εξετάζονται εδώ. Πρόκειται για κάτι που προηγείται αυτού: το να γνωρίζετε ποια εργασία γίνεται σήμερα πραγματικά από την AI, ποια εργασία γίνεται υπό επίβλεψη και ποια εργασία παραμένει ανθρώπινη. Αυτό είναι ένα πραγματικό ερώτημα, όχι απόφαση προσωπικού.
Το ερώτημα ποια εργασία σε αυτή την επιχείρηση μπορεί πραγματικά να αναλάβει η AI απαντάται με τη σάρωση εργασιών (werkscan) της FTE TO AI ανά εργασία, ώστε οι παραδοχές σχετικά με την capaciteit να μη στηρίζονται πλέον σε εκτίμηση. Όσοι θέλουν να γνωρίζουν πιο ακριβώς τι είναι στην πραγματικότητα μια στρατηγική παραδοχή, το βρίσκουν εξηγημένο στην επεξήγηση για το τι είναι μια στρατηγική παραδοχή και πώς διαπιστώνετε αν εξακολουθεί να ισχύει, και όσοι θέλουν να μάθουν πώς μια τρέχουσα στρατηγική αντιπαραβάλλεται με την τρέχουσα κατάσταση, το διαβάζουν στην εξήγηση σχετικά με τον έλεγχο μιας υφιστάμενης στρατηγικής.
Το πρώτο βήμα δεν είναι ένα πλήρως αναθεωρημένο σχέδιο, αλλά μια σύντομη απογραφή των παραδοχών στις οποίες στηρίζεται το τρέχον σχέδιο. Η FTE TO AI προσφέρει για αυτό έναν δωρεάν έλεγχο παραδοχών (aannamecheck): έναν σύντομο γύρο στον οποίο προσδιορίζετε τις σημαντικότερες παραδοχές σας και βλέπετε για κάθε παραδοχή πότε επιβεβαιώθηκε τελευταία φορά. Αυτό δεν δίνει κρίση για την ίδια τη στρατηγική, αλλά δίνει εικόνα για το ποια στοιχεία χρειάζονται προσοχή προτού αναθεωρηθούν. Η πλήρης δοκιμή πίεσης (drukproef), με μια εξωτερική εικόνα δίπλα στην αυτοαξιολόγηση της διοίκησης, βρίσκεται υπό κατασκευή.
Stel uw vraag. Vaak zit de echte vraag een laag dieper — daar mag ik naar vragen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.