Η παραδοχή δεν προέκυψε από το πουθενά. Προέρχεται από μια εποχή όπου η εκτέλεση ήταν σπάνια: καλοί άνθρωποι, καλά εκπαιδευμένοι, που εκτελούσαν τη δουλειά γρηγορότερα και καλύτερα από τον ανταγωνιστή. Όποιος πρωτοπορούσε σε αυτό, κέρδιζε περισσότερα από το ίδιο έργο. Το περιθώριο βρισκόταν στην εκτέλεση επειδή η εκτέλεση ήταν το σημείο συμφόρησης. Αυτό ίσχυε για τον κλάδο της προσέλκυσης προσωπικού, για τη λογιστική, για τη νομική εργασία, για την εξυπηρέτηση πελατών, για τμήματα της μηχανικής. Η στρατηγική εκεί έχει χτιστεί επί δεκαετίες πάνω σε αυτό: επενδύστε σε ανθρώπους και μέθοδο, και το περιθώριο ακολουθεί.
Όσο η εκτέλεση ήταν σπάνια και αργή, αυτή ήταν μια αξιόπιστη παραδοχή. Μια ταχύτερη ομάδα με λιγότερα λάθη μπορούσε να εξυπηρετήσει περισσότερους πελάτες με την ίδια βάση κόστους, ή τον ίδιο πελάτη με χαμηλότερο κόστος. Ανταγωνιστές που δεν το οργάνωναν αυτό, έχαναν περιθώριο προς όφελος όσων το έκαναν. Η παραδοχή δεν ίσχυε επειδή κάποιος το απέδειξε, αλλά επειδή ο κόσμος γύρω της την επιβεβαίωνε ξανά κάθε μήνα.
Η AI αναλαμβάνει τώρα τμήματα αυτής της εκτελεστικής εργασίας. Όχι παντού και όχι όλα: κάποιες εργασίες μπορεί η AI να τις εκτελέσει πλήρως, άλλες μόνο με έναν άνθρωπο που εγκρίνει ή απορρίπτει με αιτιολόγηση, και άλλες παραμένουν ανθρώπινη εργασία. Αλλά όπου η AI αναλαμβάνει μια εργασία, το σημείο συμφόρησης μετατοπίζεται. Η εκτέλεση που παλαιότερα ήταν το σπάνιο αγαθό, γίνεται σε αυτά τα τμήματα δεδομένο: γρήγορη, φθηνή, ευρέως διαθέσιμη. Αν όλοι στον κλάδο έχουν πρόσβαση στην ίδια ανάληψη, η διαφορά μεταξύ επιχειρήσεων δεν βρίσκεται πια σε ποιος εκτελεί καλά τη δουλειά, αλλά σε ποιος γνωρίζει ποια εργασία απαιτεί ακόμη εκτέλεση και ποια εργασία έχει ήδη μετατοπιστεί προς την αξιολόγηση, τον σχεδιασμό της διαδικασίας, ή τη σχέση με τον πελάτη. Αυτό δεν είναι μια εικόνα του μέλλοντος. Σε τμήματα του κλάδου αυτό είναι ήδη πρακτική σήμερα· σε άλλα τμήματα του ίδιου κλάδου όχι ακόμη, επειδή η εργασία εκεί είναι λιγότερο τυποποιήσιμη ή επειδή η εποπτεία της έκβασης πρέπει να βαραίνει περισσότερο. Αυτή η διαφορά έγκειται στη φύση της εργασίας, όχι στη φιλοδοξία.
Η παραδοχή δεν εκπνέει λοιπόν με μια ανακοίνωση. Εκπνέει εργασία προς εργασία, ενώ κανείς δεν την ανακαλεί. Το σχέδιο στο χαρτί εξακολουθεί να ισχύει. Ο προϋπολογισμός εξακολουθεί να ισχύει. Αλλά το σημείο όπου κερδίζονται τα χρήματα έχει ήδη αρχίσει να μετατοπίζεται πριν η στρατηγική το λάβει υπόψη.
Μερικά σημάδια επανέρχονται σε επιχειρήσεις όπου αυτό ήδη συμβαίνει:
Το εκτελεστικό τμήμα αποδίδει εξίσου καλά ή καλύτερα, αλλά το περιθώριο μειώνεται παρόλα αυτά, επειδή οι ανταγωνιστές έχουν την ίδια ανάληψη και η τιμή έχει υποχωρήσει ανάλογα. Οι πελάτες δεν ρωτούν πια για την ταχύτητα εκτέλεσης αλλά για το ποιος αξιολογεί και λογοδοτεί για την έκβαση. Νεοεισερχόμενοι με λιγότερο προσωπικό και λιγότερη εμπειρία στην εκτέλεση μπορούν παρόλα αυτά να ανταγωνιστούν, επειδή στηρίζονται στο ίδιο εργαλείο με τον καθιερωμένο παίκτη. Οι εσωτερικές συζητήσεις για επενδύσεις εξακολουθούν να αφορούν την επέκταση χωρητικότητας στην εκτέλεση, ενώ το ερώτημα στην πραγματικότητα είναι πού πρέπει να στελεχωθεί περισσότερο η εποπτεία και η αξιολόγηση. Αυτό το τελευταίο άπτεται αποφάσεων προσωπικού· εκεί ισχύουν ξεχωριστές νομικές απαιτήσεις, ανεξάρτητα από το ερώτημα αν η ίδια η εργασία έχει μετατοπιστεί.
Αυτά τα σημάδια βρίσκονται κοντά σε μια άλλη παραδοχή που μπορεί να έχει εκπνεύσει σιωπηλά, δηλαδή την παραδοχή για το πόσα άτομα κοστίζει η εργασία, και στο ερώτημα αν ένας νέος εισερχόμενος χρειάζεται ακόμη χρόνια για να μπορέσει να ανταγωνιστεί. Σχετίζονται μεταξύ τους: καθώς η εκτέλεση γίνεται φθηνότερη και πιο προσβάσιμη, μετατοπίζονται επίσης τα εμπόδια που παλαιότερα κρατούσαν πίσω τους νεοεισερχόμενους.
Το παρόν κείμενο δεν αφορά ποιος θα έχει λιγότερη δουλειά. Αφορά το πού στην επιχείρηση θα βρίσκεται στο εξής το περιθώριο, δεδομένου ότι ένα μέρος της εκτέλεσης έχει αναληφθεί και ένα άλλο μέρος όχι. Αυτό είναι ένα στρατηγικό ερώτημα, όχι προσωπικό. Η σάρωση εργασιών της FTE TO AI απαντά στο υποκείμενο ερώτημα ανά εργασία: ποια εργασία σε αυτή την επιχείρηση μπορεί πράγματι να αναλάβει η AI, ποια εργασία απαιτεί εποπτεία με αξιολόγηση, και ποια εργασία παραμένει ανθρώπινη. Αυτό δεν είναι συμβουλή για το ποιον να διατηρήσετε· είναι ένας πραγματολογικός χάρτης του πού η εκτέλεση είναι ακόμη σπάνια και πού όχι πια.
Μια διοίκηση που θέλει να γνωρίζει αν το περιθώριο βρίσκεται ακόμη στην εκτέλεση, μπορεί να παρακολουθεί ένα περιορισμένο σύνολο μετρήσεων: το μερίδιο του τζίρου που σχετίζεται με την ταχύτητα εκτέλεσης έναντι του μεριδίου που σχετίζεται με την αξιολόγηση και τη σχέση με τον πελάτη· την εξέλιξη των τιμών παρόμοιων υπηρεσιών σε ανταγωνιστές που εργάζονται εμφανώς με υποστήριξη AI· τον αριθμό προσφορών που χάνονται από παίκτη με λιγότερο προσωπικό αλλά παρόμοιο χρόνο υλοποίησης· και τη σχέση μεταξύ εκτελεστικών ωρών και εποπτικών ωρών εντός της κύριας υπηρεσίας. Όποιος δεν το μετρά αυτό περιοδικά, ανακαλύπτει τη μετατόπιση μόνο τη στιγμή που το περιθώριο έχει ήδη διαφύγει.
Όποιος θέλει να μάθει πώς αυτού του είδους η μετατόπιση διαφαίνεται στα δικά του στοιχεία χωρίς να περιμένει την ετήσια έκθεση, βρίσκει μια αφετηρία σε μια μέθοδο για να δοκιμάσετε μια στρατηγική χωρίς να περιμένετε τα ετήσια στοιχεία, και μια ευρύτερη επισκόπηση σημαδιών στο πώς αναγνωρίζετε ότι μια στρατηγική έχει ξεπεραστεί.
Τι να κάνετε τώρα είναι περιορισμένο και συγκεκριμένο: να προσδιορίσετε τις σημαντικότερες παραδοχές πίσω από τη στρατηγική, και να διαπιστώσετε για κάθε παραδοχή πότε επιβεβαιώθηκε τελευταία φορά. Ο δωρεάν έλεγχος παραδοχών είναι για αυτό ένας σύντομος γύρος, χωρίς περαιτέρω δέσμευση. Η πλήρης στρατηγική δοκιμή αντοχής, με δεδομένα κλάδου, μια αυτο-χαρτογράφηση της διοίκησης και έναν τρέχοντα κατάλογο παραδοχών, βρίσκεται υπό κατασκευή.
Stel uw vraag. Vaak zit de echte vraag een laag dieper — daar mag ik naar vragen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.