Gdy dostawca wbudowuje AI w swój produkt, zwykle nie pojawia się to jako ogłoszenie na Pańskim biurku. Znajduje się to w notatkach do wydania, w nowym przycisku na panelu, w funkcji, która "od teraz automatycznie" robi coś, co wcześniej robił pracownik. To właśnie dlatego ten sygnał łatwo przeoczyć: dociera jako wiadomość produktowa, nie jako wiadomość strategiczna. Ale CRM, pakiet księgowy, system planowania czy narzędzie obsługi klienta, z którym pracuje Pańska organizacja, przesuwa tym samym odrobinę granicę między tym, co jest zadaniem, które AI może przejąć, co wymaga nadzoru, a co pozostaje pracą ludzką. Ta granica znajdowała się gdzieś, gdy pisał Pan swoją strategię. Teraz może znajdować się gdzieś zupełnie inaczej, bez żadnego spotkania na ten temat.
Dostawca, który dodaje AI, nie zmienia automatycznie Pańskiej obsady kadrowej, struktury kosztów czy pozycji konkurencyjnej. Co się jednak zmienia: techniczna możliwość wykonania zadania szybciej, w mniejszej liczbie kroków lub z mniejszą ilością pracy ludzkiej, jest teraz obecna, gdzie w zeszłym roku jeszcze jej nie było. Czy ta możliwość zostanie również wykorzystana, zależy od tego, czy Pańska organizacja włączy tę funkcję, czy jakość jest wystarczająca dla Pańskiej sytuacji, oraz czy potrzebny jest nadzór, który zatwierdza lub odrzuca z uzasadnieniem. W niektórych firmach taka funkcja zostaje wdrożona w codziennej pracy w ciągu kwartału. W innych firmach leży odłogiem rok, ponieważ nikt nie znalazł czasu, aby ocenić, czy to możliwe, albo ponieważ procesy wewnętrzne nie zostały przygotowane na nowy etap. Ta różnica nie leży w technologii. Leży w tym, kto w organizacji stawia i odpowiada na to pytanie.
Strategia opiera się na założeniach dotyczących kosztów, czasu realizacji oraz tego, co konkurent może lub nie może dostarczyć. Jeśli oprogramowanie używane w Pańskim sektorze staje się strukturalnie szybsze lub tańsze w części pracy, to zmienia to rachunek pod tymi założeniami, nawet jeśli sam Pan niczego nie zmienia. Konkurent, który korzysta z tego samego dostawcy, może jutro wykonać zadanie taniej lub szybciej niż dziś, bez tego, że Pan to zobaczy. To nie powód do paniki i nie powód, aby czekać na większą jasność. To powód, aby wiedzieć, które założenia w Pańskim własnym planie są zależne od szybkości, z jaką wykonywana jest określona praca, i aby zauważyć, kiedy ta zależność się przesuwa.
Ten sygnał nie wymaga codziennego monitorowania. Aktualizacje dostawców, które mają znaczenie strategiczne, nie pojawiają się co tydzień. Rytm raz na kwartał, powiązany z najważniejszymi dostawcami oprogramowania w Pańskim sektorze, jest dla większości organizacji wystarczający, aby nie zostać zaskoczonym. Ważniejsze od częstotliwości jest pytanie, które Pan stawia przy każdej aktualizacji: czy to dotyka zadania, które w mojej organizacji jest jeszcze zorganizowane jako praca ludzka? Jeśli odpowiedź brzmi nie, aktualizacja jest szumem. Jeśli odpowiedź brzmi tak, czas sprawdzić, czy założenie leżące pod Pańskim planem jest jeszcze prawdziwe.
Fakt, że dostawca dodaje funkcję AI, nie jest rekomendacją kadrową i nie jest powodem do podjęcia decyzji o tym, kto dalej wykonuje jaką pracę. Ta ocena podlega własnym wymogom prawnym i nie powinna być rozstrzygana tutaj na podstawie aktualizacji produktu. Co natomiast należy tutaj rozważyć, to pytanie, czy zadanie, którego dotyczy funkcja, jest w Pańskiej organizacji zorganizowane w sposób, który jeszcze odpowiada temu, co jest technicznie możliwe. To pytanie dotyczące pojemności i organizacji pracy, nie tego, kto tam pracuje.
Decyzja nie polega na tym: włączyć tę funkcję czy nie. Decyzja polega na tym: które założenie w mojej strategii jest oparte na przekonaniu, że określone zadanie pozostaje wolne, kosztowne lub jest pracą ludzką, i czy to przekonanie jest jeszcze aktualne. To inne pytanie niż co rozwój ceny mocy obliczeniowej AI oznacza dla Pańskich założeń kosztowych, a także inne niż co oznacza wejście konkurentów bez porównywalnej kadry pracowniczej, ale te trzy sygnały często wskazują na to samo miejsce w planie: założenie, które w momencie pisania było prawdziwe, a które być może już nim nie jest. Kto chce wiedzieć, czy strategia z tego powodu się starzeje, znajdzie kilka konkretnych oznak na stronie o rozpoznawaniu starzejącej się strategii.
Underlying pytanie nie brzmi, czy AI jest gdzieś w Pańskim sektorze wbudowywana. Na to pytanie już odpowiedziano: to się dzieje. Pytanie, które pozostaje, brzmi, jaka praca w Pańskiej własnej firmie może faktycznie zostać przejęta przez AI, jaka praca wymaga nadzoru, a jaka pozostaje pracą ludzką. To pytanie dotyczące zadania, nie sektora, na które odpowiada się skanem pracy FTE TO AI.
Może Pan zacząć już dziś od bezpłatnej kontroli założeń: krótkiej rundy, w której nazywa Pan założenia, na których opiera się Pańska strategia, i przy każdym założeniu widzi Pan, kiedy zostało ono ostatnio potwierdzone. Nie daje to pełnego obrazu, ale daje pierwszą odpowiedź na pytanie, które założenie jest najbardziej narażone na zużycie. Pełny strategiczny test wytrzymałości, z danymi sektorowymi, samodzielnym wykresem zespołu zarządzającego oraz stałą listą założeń, jest w budowie.
Stel uw vraag. Vaak zit de echte vraag een laag dieper — daar mag ik naar vragen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.