Przedsiębiorstwo budowlane składa się z kilku rodzajów pracy, które nie poruszają się w tym samym kierunku. Kalkulacja i przygotowanie pracy wymagają obliczeń oraz przechodzenia przez specyfikacje i normy. Kontrola projektu opiera się na planowaniu, monitorowaniu postępu i śledzeniu prac dodatkowych i pomniejszających. Na samym placu budowy chodzi o wykonanie w zmiennych warunkach: pogoda, grunt, dostawy, inne strony obecne na placu budowy. Poza tym istnieje warstwa administracji i sprawozdawczości, związana z pozwoleniami, zapewnieniem jakości i dokumentacją odbiorczą. Każda z tych warstw ma inną proporcję między tym, co jest ustalone w przepisach i rysunkach, a tym, co zależy od sytuacji na miejscu.
Ta proporcja determinuje, gdzie AI już dziś przejmuje pracę, gdzie wciąż potrzebny jest nadzór, a gdzie pozostaje praca ludzka. Praca oparta na stałych normach, powtarzalnych obliczeniach i uporządkowanych dokumentach łatwiej daje się przejąć niż praca, która na samym placu budowy wymaga decyzji dotyczących sytuacji niepasującej do żadnego szablonu.
Przy kalkulacji i procesach ofertowych znaczną część przeliczania ilości i porównywania z wcześniejszymi projektami może wykonać AI, przy czym kalkulator ocenia wynik przed jego wysłaniem. Przy dokumentacji dotyczącej pozwoleń i zapewnienia jakości widać, jak AI może zestawiać dokumenty i sprawdzać je względem list kontrolnych, podczas gdy kierownik projektu z uzasadnieniem zatwierdza lub odrzuca. Na samym placu budowy, przy wykonaniu i rozwiązywaniu nieprzewidzianych sytuacji, praca pozostaje w przewadze pracą ludzką: połączenie warunków gruntowych, pogody, innych wykonawców i fizycznego miejsca nie da się ująć w zadanie, które przejmuje system.
To przesunięcie nie przebiega jednakowo we wszystkich firmach. Przedsiębiorstwo budowlane ze zestandaryzowanymi specyfikacjami, stałym modelem obliczeniowym i zdigitalizowaną dokumentacją szybciej zauważa, gdzie AI zwalnia godziny kalkulacyjne lub administracyjne, niż firma, w której te same etapy wciąż istnieją osobno, w głowach pracowników i w rozproszonych plikach. Różnica nie leży więc przede wszystkim w branży, ale w tym, jak praca w danej firmie była już zorganizowana, zanim AI weszła do obrazu.
Zarząd, który zbudował wieloletni plan na określonym zapotrzebowaniu na personel, określonym czasie realizacji na projekt lub określonej marży w kalkulacji, ustalił te założenia w pewnym momencie. AI, która przejmuje pracę, nie zmienia samego planu; zmienia podłoże, na którym część tego planu się opierała. Założenie dotyczące liczby godzin kalkulacyjnych potrzebnych na ofertę, lub liczby etatów potrzebnych do zamknięcia dokumentacji, może dziś wciąż być poprawne, a w kolejnym kwartale już nie, bez tego, że ktoś w zarządzie wyraźnie to ustalił.
To jest moment, w którym strategia po cichu się starzeje: nie dlatego, że plan był błędny, ale dlatego, że jedno z założeń pod planem wygasło, bez tego, że ktoś je formalnie wycofał. W przypadku AI w budownictwie nie chodzi więc o pytanie, czy automatyzacja coś potrafi, ale o pytanie, które założenie we własnym planie w rezultacie już nie obowiązuje.
W ramach jednego zespołu zarządzającego obraz tego przesunięcia może się różnić: osoba blisko związana z kalkulacją widzi, że AI już przejmuje zadania; osoba odpowiedzialna za plac budowy widzi przede wszystkim pracę, która nie jest przenośna. Oba obrazy mogą być poprawne dla części firmy, którą dana osoba nadzoruje, a jednak dają zniekształcony obraz całości, jeśli nie zostaną połączone. To, jak takie obrazy w zespole zarządzającym mogą się rozchodzić i co to oznacza dla podejmowania decyzji, opisano w wyjaśnieniu dlaczego obrazy w zespole zarządzającym dotyczące tej samej firmy mogą się rozchodzić.
Budownictwo dzieli ten wzorzec z innymi branżami, w których praca fizyczna i praca dokumentacyjna występują razem. To, jak to samo przesunięcie przebiega w branży instalacyjnej, gdzie serwis awaryjny i administracja istnieją równolegle, omówione jest w wyjaśnieniu dotyczącym presji strategicznej w branży instalacyjnej. W przypadku firm, które wcześniej pracują z przepływami dokumentów niż z placem budowy, jak np. handel hurtowy, proporcja między przejęciem a nadzorem wygląda inaczej; ta różnica jest opisana w tekście dotyczącym presji strategicznej w handlu hurtowym.
To przesunięcie nie jest stwierdzeniem o tym, co przedsiębiorstwo budowlane powinno zrobić ze swoim personelem. To, czy zwolnione godziny prowadzą do innego zatrudnienia, innych projektów czy czegoś innego, jest wyborem należącym do pracodawcy i związanym z własnymi wymogami prawnymi, gdy chodzi o decyzje personalne. To, co tu opisano, to zmiana charakteru samej pracy: która część jest przenośna, która część wymaga nadzoru z oceną, a która część pozostaje pracą ludzką. Liczby dotyczące tego, ile to konkretnie jest, różnią się w zależności od firmy i zależą od tego, jak zestandaryzowana była praca, zanim AI weszła do obrazu; nie istnieje stały procent dla całej branży.
Pytanie, która praca w tej firmie, przy tych projektach i tej dokumentacji, naprawdę może być przejęta przez AI, nie da się odpowiedzieć z dystansu. Skan pracy FTE TO AI odpowiada na to pytanie dla każdego zadania, na podstawie tego, jak praca jest obecnie zorganizowana. Kto chce najpierw zobaczyć, które założenia we własnym planie strategicznym dotykają tego przesunięcia, może to sprecyzować za pomocą myślenia outside-in jako przeciwwagi dla planu zwróconego do wewnątrz, gdzie opisano, jak obraz zewnętrzny i obraz wewnętrzny zestawia się razem.
Kto chce zacząć, może to zrobić za pomocą bezpłatnego sprawdzenia założeń: krótkiej rundy, w której określa Pan/Pani najważniejsze założenia pod własną strategią i przy każdym założeniu widzi, kiedy zostało ono ostatnio potwierdzone. Pełny test odporności, z danymi sektorowymi, samodzielnym wykresem zespołu zarządzającego i aktualną listą założeń, jest w budowie.
Stel uw vraag. Vaak zit de echte vraag een laag dieper — daar mag ik naar vragen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.