Η ΑΙ και ο εκπαιδευτικός τομέας: ποια παραδοχή εκπίπτει χωρίς να το πει κανείς

Πού βρίσκονται οι ώρες στην εκπαίδευση

Οι εκπαιδευτικοί οργανισμοί λειτουργούν με ένα μείγμα εργασιών που δεν συνοψίζεται εύκολα σε μία έννοια. Υπάρχει προπαρασκευαστική εργασία: σύνταξη διδακτικού υλικού, κατάρτιση τεστ, ενημέρωση προγραμμάτων και χρονοδιαγραμμάτων. Υπάρχει αξιολογική εργασία: διόρθωση, παροχή ανατροφοδότησης, παρακολούθηση προόδου. Υπάρχει διοικητική εργασία γύρω από εγγραφές, απουσίες, λογοδοσία επιχορηγήσεων και λογοδοσία προς την επιθεώρηση ή το διοικητικό συμβούλιο. Και υπάρχει η εργασία που κανείς δεν καταγράφει στα χαρτιά αλλά που απαιτεί τις περισσότερες ώρες: η δια ζώσης επαφή με μαθητές, φοιτητές και γονείς, όπου συναντιούνται η εξήγηση, η διόρθωση και η καθοδήγηση.

Αυτά τα τέσσερα είδη εργασίας είναι άνισα ευαίσθητα στην αλλαγή. Η προπαρασκευαστική και η διοικητική εργασία αποτελούνται σε μεγάλο βαθμό από επαναλαμβανόμενα βήματα με σταθερή δομή: η σύνταξη ενός τεστ σύμφωνα με ένα πλαίσιο, η βελτιστοποίηση ενός προγράμματος εντός κανόνων, η συμπλήρωση μιας αίτησης επιχορήγησης σύμφωνα με μια μορφή. Η αξιολογική εργασία βρίσκεται ενδιάμεσα: η αναγνώριση του προτύπου σε μια απάντηση μπορεί να γίνει μηχανικά, αλλά το βάρος μιας αξιολόγησης για έναν συγκεκριμένο μαθητή απαιτεί κάποιον που γνωρίζει το πλαίσιο. Η άμεση επαφή παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανθρώπινη εργασία, όχι επειδή δεν μπορεί τεχνικά να υποστηριχθεί, αλλά επειδή η αξία της βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στη σχέση.

Τι μετατοπίζεται ήδη τώρα, και τι όχι

Σε ορισμένους οργανισμούς, το διδακτικό υλικό και το υλικό τεστ πλέον καταρτίζεται σε μεγάλο βαθμό από ΑΙ, με έναν εκπαιδευτικό που ελέγχει και προσαρμόζει το αποτέλεσμα πριν φτάσει στην τάξη. Η διόρθωση δομημένων εργασιών — πολλαπλή επιλογή, σύντομες απαντήσεις, τυποποιημένα κριτήρια αξιολόγησης — γίνεται σε ορισμένα σχολεία ήδη σε μεγάλο βαθμό αυτοματοποιημένα, με έναν εκπαιδευτικό που αξιολογεί τις αποκλίνουσες περιπτώσεις. Η κατάρτιση προγραμμάτων και ο σχεδιασμός δυναμικότητας μετατοπίζονται όπου τα υποκείμενα δεδομένα είναι σε τάξη· όπου αυτά τα δεδομένα είναι διασκορπισμένα ή απαρχαιωμένα, παραμένει η χειρωνακτική εργασία.

Ό,τι δεν μετατοπίζεται, ή μετατοπίζεται πολύ πιο αργά, είναι η εργασία στην οποία το αποτέλεσμα εξαρτάται από το ποιος βρίσκεται μπροστά στην τάξη: συνεδρίες καθοδήγησης, η υποστήριξη ενός μαθητή με συγκεκριμένη ανάγκη υποστήριξης, η στάθμιση σε μια οριακή περίπτωση αξιολόγησης που καθορίζει μια επόμενη πορεία. Εκεί ο έλεγχος δεν περιορίζεται σε έγκριση ή απόρριψη με αιτιολόγηση — εκεί η ίδια η πρωτοβουλία είναι ανθρώπινη εργασία.

Η διαφορά μεταξύ οργανισμών που ήδη εκμεταλλεύονται αυτή τη μετατόπιση και οργανισμών όπου όλα παραμένουν ως είχαν, σπάνια βρίσκεται στην φιλοδοξία. Βρίσκεται σε τρεις προϋποθέσεις: αν η υποκείμενη διαδικασία εργασίας έχει ήδη χωριστεί σε αναγνωρίσιμα, επαναλαμβανόμενα βήματα· αν υπάρχει κάποιος που ελέγχει πραγματικά την παραγόμενη έκβαση αντί να την υιοθετεί άκριτα· και αν το διοικητικό συμβούλιο και το συμβούλιο συμμετοχής έχουν ήδη κάνει τη συζήτηση γι' αυτό ή την αποφεύγουν ακόμη. Οι οργανισμοί όπου αυτά τα τρία είναι σε τάξη, βλέπουν τη μετατόπιση στην πράξη. Οι οργανισμοί όπου αυτό δεν συμβαίνει, μιλούν ακόμη γι' αυτό ως κάτι που πρόκειται να έρθει.

Γιατί αυτό είναι στρατηγικό ζήτημα, όχι μόνο επιχειρησιακό

Μια πολυετής στρατηγική για έναν εκπαιδευτικό οργανισμό βασίζεται συχνά σε παραδοχές σχετικά με τις ανάγκες προσωπικού, σχετικά με το πού οι επενδύσεις χρόνου και χρημάτων αποδίδουν περισσότερο, και σχετικά με τι δυναμικότητα θα χρειαστεί έναν εκπαιδευτικό, έναν διευθυντή σπουδών ή έναν διοικητικό υπάλληλο τον επόμενο χρόνο. Αυτές οι παραδοχές είναι συνήθως ορθές τη στιγμή που καθορίζονται. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ήταν λάθος, αλλά ότι κανείς δεν επισημαίνει τη στιγμή που σταματούν να είναι.

Αν η διόρθωση τεστ αυτοματοποιείται σε μεγάλο βαθμό με εποπτεία εκπαιδευτικού, αλλάζει το ερώτημα πόση δυναμικότητα προσωπικού απαιτείται για τις περιόδους εξετάσεων — μια παραδοχή που στο σχέδιο στελέχωσης του προηγούμενου έτους παρέμενε διαφορετική. Αν το διδακτικό υλικό συντάσσεται και ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από ΑΙ, αλλάζει τι σημαίνει ένας καλός χρόνος προπαρασκευής — μια παραδοχή που στη διαπραγμάτευση της συλλογικής σύμβασης ή στο φόρτο εργασίας παραμένει ακόμη αμετάβλητη. Η παραδοχή παραμένει ακόμη στα χαρτιά· η πραγματικότητα από πίσω έχει ήδη μετατοπιστεί. Τι κάνει ένας οργανισμός με αυτό — αν και πώς αυτό επηρεάζει τη στελέχωση — είναι θέμα του διοικητικού συμβουλίου και εμπίπτει στις δικές του νομικές και συμβατικές απαιτήσεις· αυτό δεν είναι επιλογή που υπαγορεύεται ή τεκμηριώνεται εδώ.

Πώς αυτό σχετίζεται, και δεν σχετίζεται, με άλλους τομείς

Οι υποκείμενοι μηχανισμοί δεν είναι μοναδικοί για την εκπαίδευση. Και το λιανικό εμπόριο και ο κλάδος πληροφορικής βλέπουν την εργασία να μετατοπίζεται στις ίδιες τρεις κατηγορίες: πλήρως μεταβιβάσιμη, εν μέρει με εποπτεία, και σε μεγάλο βαθμό ανθρώπινη εργασία. Αυτό που διαφέρει είναι ποια εργασία εμπίπτει σε ποια κατηγορία και πόσο ταχέως αλλάζει αυτό. Για μια διοικητική ομάδα που θέλει να γνωρίζει αν οι δικές της παραδοχές έχουν ήδη ενσωματώσει αυτή τη διαφορά, είναι χρήσιμο να διασαφηνίσει πρώτα τι είναι ακριβώς μια στρατηγική παραδοχή και πώς ελέγχετε αν εξακολουθεί να ισχύει, και να διερευνήσει γιατί οι αντιλήψεις εντός μιας ίδιας διοικητικής ομάδας για την ίδια εξέλιξη συχνά διαφέρουν. Αυτές οι δύο ερωτήσεις αποτελούν τη βάση της δοκιμής πίεσης: μια εξωτερική οπτική δίπλα στην αυτοεικόνα της διοίκησης, με την απάντηση σε κάθε παραδοχή αν εξακολουθεί να ισχύει.

Τι να κάνετε με αυτό το ερώτημα

Το ερώτημα ποια εργασία σε αυτόν τον οργανισμό μπορεί πράγματι να αναληφθεί από την ΑΙ δεν απαντιέται με μια εντύπωση ή ένα μεμονωμένο παράδειγμα από τη συζήτηση στο δωμάτιο των καθηγητών. Η σάρωση εργασίας της FTE TO AI απαντά σε αυτό το ερώτημα ανά καθήκον, με τεκμηρίωση που υποδεικνύει αν το καθήκον είναι μεταβιβάσιμο, εμπίπτει σε εποπτεία, ή παραμένει ανθρώπινη εργασία.